dinsdag 27 november 2018

Hij ligt in de bibliotheek!


Thrillers & Spanning bij de M!
Gelukkig maar voor ons schrijvers dat er mensen zijn die graag boeken kopen. Zonder opbrengsten van je boek, is er ook geen geld om weer een nieuwe te schrijven en uit te geven.
Maar ik begrijp de mensen die graag een boek lenen bij de bieb ook. Ik hou van de bibliotheek, en niet alleen omdat ik dáár niet de boeken hoef af te stoffen. :-)

Ik breng zo graag tijd door in de bieb, tussen al die boeken. De sfeer is er zo fijn en je kunt snuffelen en lezen wat je wilt, zonder dat iemand je op de vingers komt tikken “dat het hier geen bibliotheek is”. :-)
Hier in Utrecht kan ik mijn lol op. De bieb in het centrum kent maar liefst vier verdiepingen. Dat Verstoppertje nu tussen al die boeken mag staan, dat vind ik best een eer en natuurlijk heel erg leuk.
Zestig boeken voor de bibliotheek, ze pasten net op het kinderzitje. :)
Hoe komt je boek in de bieb?
Je eigen boek in de bibliotheek krijgen, dat gaat zo: je stuurt twee exemplaren van je boek naar een centraal punt in Nederland (NBD Biblion), met wat begeleidende informatie. En dan is het afwachten geblazen…
Een recensent van de bibliotheek leest en beoordeelt je boek. Als hij/zij het niks vindt, krijg je keurig je twee boeken teruggestuurd. Dat was een beetje waar ik van uitging, misschien ook wel om mezelf te beschermen.

Gelukkig!
Maar gelukkig vond de recensent het boek goed genoeg en heeft zij er een recensie over geschreven, die vervolgens naar alle bibliotheken in Nederland ging.
Deze bibliotheken beslissen dan zelf of ze jouw boek willen bestellen, en dat was maar liefst 60 keer het geval!
Nadat ik een grote doos, met alle zestig boeken, naar ze toe had gestuurd, kreeg Verstoppertje een bibliotheekbestendige stevige kaft. 
En nu ligt hij in de bibliotheken. Ik weet niet welke, daar krijg je helaas geen lijstje van. Maar mocht ie niet bij jou in de buurt in de bieb liggen, dan is hij vast te reserveren vanuit een andere.  
Dus, voor wie heeft zitten wachten tot ie te leen zou zijn in de bibliotheek; het is zo ver! Veel leesplezier!

Nieuw in de bieb!

vrijdag 23 november 2018

En we staan op Bol.com!


"Op de schappen" bij de grote Bol! :)
Het valt soms niet mee om alle rollen – schrijfster, uitgever, vertegenwoordiger, boekhouder en verkoper – te combineren. Laten we zeggen dat ik steeds beter begrijp wat het toevoegt als een uitgever je ondersteunt. Toch doe ik alles nog te graag zelf om die stap, op zoek gaan naar een uitgever, te maken. 

Dankjewel
Misschien ben ik ook wel te eigenwijs. Ik ben een wereld ingestapt van heel veel aardige mensen die je veel gunnen. De meeste recensenten zijn positief en brengen commentaar op je boek tactisch. Dank daarvoor trouwens! ;)
Sommige boekhandelaren plaatsen je boek meteen op een mooi plaatsje op de toonbank. 


Een lange adem
Er zijn er ook, die je pardoes de deur wijzen als je voor ze staat met je eigen uitgegeven boekje in de hand. Ik begrijp dat wel. Wat zijn er veel boeken te koop, en wat zijn er veel mensen die zelf een boek uitgeven. Het loont eigenlijk pas om een boek te verkopen, en daar moeite voor te doen, als je er veel van verkoopt. En ik wil, in kleine stapjes, proberen om zelf een succes te maken van mijn boek(en). Dus, een lange adem...of misschien dat ik op een dag toch de overstap probeer te maken naar een uitgever.   

Op naar een tweede druk 
Ik heb nu 312 van de 500 boeken verkocht. Zo’n 90 boeken heb ik weggegeven ter promotie; aan recensenten, mini-biebhouders, leesclubs, winacties, en aan mensen die  hebben geholpen om Verstoppertje te maken.
Als ik dus nog 100 boeken verkoop, komt er een tweede druk! Dat is mijn doel voor nu. Ik hoop met deze stap naar Bol.com zo ver te komen. 

Verstoppertje al gelezen?
Vind je het leuk om me een beetje te helpen? Als je Verstoppertje al hebt gelezen, kun je een recensie plaatsen op Bol.com. Ik vind dat natuurlijk heel erg tof van je en ben je dan voor altijd dankbaar. :-) 

X
Nicolette


Ik heb er al drie. Dankjewel recensenten!

vrijdag 28 september 2018

Wat is jouw ervaring met de mini-bieb?


Lezen jullie wel eens iets uit een mini-bieb? Je weet wel, zo’n schattig opgeknapt kastje mét raam in het deurtje, waar iemand dan zijn oude boeken in zet voor iedereen om te lenen of te ruilen. Soms mag je de boeken zelfs gewoon meenemen. In Utrecht heb ik er inmiddels 22 gevonden en m'n thriller Verstoppertje erin gezet. Wil jij ook een exemplaar voor je mini-bieb? Ik stuur je er graag een toe!

Aan de muur, op een paal of opgehangen in een boom!

Boek maakt wereldreis

Tijdens mijn wereldreis, al weer een jaar of twintig geleden, leende ik boeken uit mini-biebs in de hostels waar ik logeerde. Ik vond het fantastisch want je hoefde zo maar één boek mee te slepen in je rugzak (e-readers e.d. waren er toen nog niet). Als ik hem nog niet uit had, nam ik het boek gewoon mee op reis, soms helemaal naar een ander continent. Daar ruilde ik hem weer in de boekenkast van een ander hostel. Lezers schreven er vaak wat in en vermeldden de plaats waar ze het boek uitgelezen hadden. Zo reisden sommige boeken de hele wereld over en kwam je overal ter wereld Nederlandse boeken tegen!

Gechipte boeken

Ik weet niet of de boeken uit deze mini-biebs ooit zulke spannende reizen maken maar het zou kunnen… Eigenlijk zou je alle boeken moeten chippen om ze te kunnen volgen. :)
De mini-biebs zijn een leuk initiatief, ik heb alleen geen idee of er ook veel gebruik van wordt gemaakt? Hebben jullie hier ervaringen mee?

Wil jij er een voor jouw mini-bieb?

Heb jij, of ken jij, een mini-bieb en lijkt het je leuk om mijn boek daar in te zetten? Dan krijg je van mij een speciaal mini-biebexemplaar. Het enige dat ik terugvraag is een leuke foto van m’n boek in jouw mini-bieb. Stuur me een berichtje en we regelen het samen.

Goed weekend!
Nicolette

vrijdag 21 september 2018

Surfend naar het vervolg op Verstoppertje!

Een van de, voor mij, opmerkelijkste reacties op Verstoppertje is toch wel, dat het verhaal niet af is. “Je boek heeft een open eind”, “er komt zeker nog wel een vervolg hè?” Dat had ik zelf eigenlijk niet zo bedacht, voor mij was het boek af. 
Maar soms leven bepaalde vragen een heel eigen leven in je hoofd. En opeens, zelf kajakend in de zee, zie ik een man voor me op zijn surfplank, ver weg van huis, ver weg van de meest verschrikkelijke gebeurtenis uit zijn leven. Hij surft niet voor de lol. Hij surft, om het hoofd boven water te houden.
Foto Ivo Pansier

Slappe zak
Elke dag trotseert hij de hoge golven in de baai van Nias, Indonesië. Al zijn kracht en souplesse zet hij in om te bewijzen dat hij wél controle heeft. Dat hij geen slappe zak is. Dat hij juist heeft gehandeld. 
Maar hij bokst op tegen meer dan de golven. Zijn dromen laten hem niet met rust. Ze zijn als zout water voor zijn hersenen. Totdat hij op een dag een misrekening maakt en een golf hem meesleurt naar de bodem van het rif.

Bedankt voor de suggestie lieve lezers, mijn volgende boek wordt inderdaad een vervolg op Verstoppertje. Voor wie Verstoppertje heeft gelezen, jij weet vast wel wie deze surfer in Indonesië is?

Geen bal verstand van surfen
Ik heb trouwens geen bal verstand van surfen en ook niet van Indonesië. Ik heb al best wat van de wereld gezien, in Indonesië ben ik nog niet beland. Maar ik ken wel iemand die daar ieder jaar komt om, je raadt het al, te surfen. 
Dat is Ivo, iemand die in hetzelfde kustdorp opgroeide als ik. Mijn eerste researchopdracht is dus om hem het hemd van het lijf te vragen. Ik ben er al mee begonnen en hoe meer ik nadenk over deze surfende hoofdpersoon, hoe meer vragen ik erbij krijg. Gelukkig vindt Ivo dat geen probleem. 
Over Ivo, en wat hij me allemaal te leren heeft, een volgende keer meer.  

Hopeloos
Ik heb ook nog andere ideeën voor thrillers, én voor een roman. Die moeten nog even wachten. Tenzij ik hopeloos vastloop met dit verhaal. Of misschien dringt een van de andere verhalen zich op, dwars door dit vervolg heen. We gaan het zien. Volgende week duik ik in ieder geval in het leven van de man die elke dag surft alsof zijn leven er vanaf hangt, want misschien blijkt wel, dat dat ook zo is. 

vrijdag 14 september 2018

"Zelfs mijn man vindt het boek geweldig"

Verstoppertje - mijn thrillerdebuut

"Wat een verrassend einde! Ik heb je boek in één adem uitgelezen. Lekker vlot geschreven. Moeilijk om weg te leggen. Ik hoop dat je doorgaat met schrijven. Fijne no-nonsense stijl. Zelfs mijn man vindt het boek geweldig. Ik kijk nu al uit naar je volgende boek! Spannend tot het einde. Komen er nog meer boeken aan? Mijn enige kanttekening is dat het boek van mij wel twee keer zo dik had mogen zijn."

Van zulke reacties ga je toch een beetje zitten blozen achter je computer. Het zegt me dat ik op de goede weg ben. Dat ik niet voor niks heb besloten om mijn blogverhaal om te zetten in een boek. Schrijven is stiekem toch zo veel leuker voor lezers!

Commentaar
Commentaar ontvang ik ook. En dat vind ik ook tof. Het is ten slotte nog maar mijn eerste boek en ik voel zelf ook wel dat ik nog veel te leren heb.
De opmerking die ik het vaakst krijg, is dat het verhaal te snel eindigt. Ik had het einde meer uit mogen werken, in plaats van alleen nog even heel kort te zeggen hoe het de hoofdpersonen vergaat na de climax van het verhaal. 
En, dat ik misschien de karakters van de hoofdpersonages nog meer had mogen uitdiepen.
Ik neem het mee voor mijn volgende boek!

De volgende
Want die komt er zeker. Ik heb nu de smaak te pakken. De hele zomer vlogen de ideeën door mijn hoofd! Wordt het volgende boek weer een thriller? Of toch een roman? Of misschien zelfs wel een vervolg op deze? 
Ik vertel het je komende week in mijn blog!

Foto Lotte Blom

donderdag 13 september 2018

Krijg nu de eerste hoofdstukken van Verstoppertje cadeau!

Lijkt het jou leuk om alvast een stuk van Verstoppertje te lezen? Stuur me een berichtje en ik stuur je geheel vrijblijvend de eerste hoofdstukken van mijn boek! 

Verstoppertje in het kort: 

Het is 1988
Drie kinderen in de zomerzon, spelen verstoppertje in de duinen.
Even later lopen er maar twee kinderen het duin uit.
Met een groot geheim.

In 2018
Eén van die twee kinderen kan de last van hun geheim niet langer dragen. De ander heeft daar geen boodschap aan en wil koste wat het kost voorkomen dat er aan het licht komt wat er is gebeurd, daar op die zomerdag in de duinen.
Wat zal sterker zijn - de waarheid of toch het geheim?



Ja, ik wil de eerste hoofdstukken lezen! 
Dat kan:
  • via Facebook Nicolette Schrijft - druk op de berichtknop
  • via het contactformulier op deze blogsite (op je mobiel 'internetversie weergeven' kiezen hieronder)
  • of stuur me een mailtje op nicci.dutch@gmail.com

donderdag 31 mei 2018

Hoe de cover van Verstoppertje tot stand komt?

Van schrijfwedstrijd naar blog tot boek


Leah en Babs in Huisduinen
Ik had een beeld voor ogen: een meisje en een vrouw met lang, rood haar. Ze lopen hand in hand het duin op en kijken verwijtend achterom, recht in de ogen van de lezer. Dat is wat ik wilde voor de cover van Verstoppertje.  
George, de fotograaf, zei gelukkig meteen ‘ja’ toen ik hem vroeg deze foto te maken. Ik plaatste een oproepje op Facebook voor de modellen en nu prijken Leah en Babs, als Marjolein en Hanna (twee belangrijke personages in de thriller) op de voorkant.

Cover twins

Wist je dat er boeken zijn die een afbeelding gebruiken op de cover uit een algemene databank? Daar koop je een foto en die kun je vervolgens zo vormgeven zoals jij hem het mooist vindt. Uitgeverijen en coverontwerpers maken hier regelmatig gebruik van en dan kan het zijn dat iemand anders dezelfde foto gebruikt voor zijn boek. Wat je dan dus soms krijgt, is een cover twin van je boek. Als je googled op ‘bookalikes’ zie je er een heleboel voorbij komen.
Boeken met een 'cover twin'
Het idee van een cover twin vond ik niet zo aantrekkelijk. Ik wilde liever een uniek beeld en dus moest ik op zoek naar een fotograaf en twee modellen.

Echt helmgras

George Stoekenbroek, gepensioneerd leerkracht en fotograaf, uit Den Helder, maakt hele mooie foto’s. Hij post ze regelmatig op Facebook en fotografeert ook voor het Noord-Hollands Dagblad.
Voor deze coverfoto struint hij de omgeving af voor de perfecte locatie. We hebben namelijk een makkelijk toegankelijk duintje nodig met echt helmgras. Zo komt het dat we terechtkomen in Huisduinen.

“Hanna.. uh.. Babs!”

Het eindresultaat
Maar eerst moest ik nog op zoek naar twee modellen. De zusjes Marjolein en Hanna spelen een grote rol in het boek, dus die wilde ik op de cover hebben. Ze hebben allebei lang, rood haar en ik wilde ze hand in hand in het duin laten staan, omdat ook het duin een nogal prominente rol heeft in het verhaal.
Op mijn oproepje op Facebook kwamen veel reacties. Iedereen die heeft gereageerd: dank daarvoor! De keus viel op Leah Bijma en Babs Straalman.
En toen werd het wachten op mooi weer. De thriller speelt, zowel in het verleden als nu, in de zomer. Leah en Babs konden dus niet in hun winterjas, of met het kippenvel op de armen, op de foto. Maar de foto moest wel eind april af zijn in verband met de deadline voor de vormgeving. Gelukkig werkte het weer mee en hadden we 19 april mooi weer én we konden allemaal tegelijk in Huisduinen zijn.
Tijdens de fotoshoot zijn we zo bezig met het neerzetten van de twee karakters en wat zij moeten overbrengen op de foto, dat ik Babs per ongeluk zelfs een keer ‘Hanna’ noem. :)

Leah en Babs vonden het ook leuk om mee te werken aan de trailer van Verstoppertje. In het bijbehorende filmpje kijk je mee behind the scenes van de covershoot en het maken van de trailer.