vrijdag 21 september 2018

Surfend naar het vervolg op Verstoppertje!

Een van de, voor mij, opmerkelijkste reacties op Verstoppertje is toch wel, dat het verhaal niet af is. “Je boek heeft een open eind”, “er komt zeker nog wel een vervolg hè?” Dat had ik zelf eigenlijk niet zo bedacht, voor mij was het boek af. 
Maar soms leven bepaalde vragen een heel eigen leven in je hoofd. En opeens, zelf kajakend in de zee, zie ik een man voor me op zijn surfplank, ver weg van huis, ver weg van de meest verschrikkelijke gebeurtenis uit zijn leven. Hij surft niet voor de lol. Hij surft, om het hoofd boven water te houden.
Foto Ivo Pansier

Slappe zak
Elke dag trotseert hij de hoge golven in de baai van Nias, Indonesië. Al zijn kracht en souplesse zet hij in om te bewijzen dat hij wél controle heeft. Dat hij geen slappe zak is. Dat hij juist heeft gehandeld. 
Maar hij bokst op tegen meer dan de golven. Zijn dromen laten hem niet met rust. Ze zijn als zout water voor zijn hersenen. Totdat hij op een dag een misrekening maakt en een golf hem meesleurt naar de bodem van het rif.

Bedankt voor de suggestie lieve lezers, mijn volgende boek wordt inderdaad een vervolg op Verstoppertje. Voor wie Verstoppertje heeft gelezen, jij weet vast wel wie deze surfer in Indonesië is?

Geen bal verstand van surfen
Ik heb trouwens geen bal verstand van surfen en ook niet van Indonesië. Ik heb al best wat van de wereld gezien, in Indonesië ben ik nog niet beland. Maar ik ken wel iemand die daar ieder jaar komt om, je raadt het al, te surfen. 
Dat is Ivo, iemand die in hetzelfde kustdorp opgroeide als ik. Mijn eerste researchopdracht is dus om hem het hemd van het lijf te vragen. Ik ben er al mee begonnen en hoe meer ik nadenk over deze surfende hoofdpersoon, hoe meer vragen ik erbij krijg. Gelukkig vindt Ivo dat geen probleem. 
Over Ivo, en wat hij me allemaal te leren heeft, een volgende keer meer.  

Hopeloos
Ik heb ook nog andere ideeën voor thrillers, én voor een roman. Die moeten nog even wachten. Tenzij ik hopeloos vastloop met dit verhaal. Of misschien dringt een van de andere verhalen zich op, dwars door dit vervolg heen. We gaan het zien. Volgende week duik ik in ieder geval in het leven van de man die elke dag surft alsof zijn leven er vanaf hangt, want misschien blijkt wel, dat dat ook zo is. 

vrijdag 14 september 2018

"Zelfs mijn man vindt het boek geweldig"

Verstoppertje - mijn thrillerdebuut

"Wat een verrassend einde! Ik heb je boek in één adem uitgelezen. Lekker vlot geschreven. Moeilijk om weg te leggen. Ik hoop dat je doorgaat met schrijven. Fijne no-nonsense stijl. Zelfs mijn man vindt het boek geweldig. Ik kijk nu al uit naar je volgende boek! Spannend tot het einde. Komen er nog meer boeken aan? Mijn enige kanttekening is dat het boek van mij wel twee keer zo dik had mogen zijn."

Van zulke reacties ga je toch een beetje zitten blozen achter je computer. Het zegt me dat ik op de goede weg ben. Dat ik niet voor niks heb besloten om mijn blogverhaal om te zetten in een boek. Schrijven is stiekem toch zo veel leuker voor lezers!

Commentaar
Commentaar ontvang ik ook. En dat vind ik ook tof. Het is ten slotte nog maar mijn eerste boek en ik voel zelf ook wel dat ik nog veel te leren heb.
De opmerking die ik het vaakst krijg, is dat het verhaal te snel eindigt. Ik had het einde meer uit mogen werken, in plaats van alleen nog even heel kort te zeggen hoe het de hoofdpersonen vergaat na de climax van het verhaal. 
En, dat ik misschien de karakters van de hoofdpersonages nog meer had mogen uitdiepen.
Ik neem het mee voor mijn volgende boek!

De volgende
Want die komt er zeker. Ik heb nu de smaak te pakken. De hele zomer vlogen de ideeën door mijn hoofd! Wordt het volgende boek weer een thriller? Of toch een roman? Of misschien zelfs wel een vervolg op deze? 
Ik vertel het je komende week in mijn blog!

Foto Lotte Blom

donderdag 13 september 2018

Krijg nu de eerste hoofdstukken van Verstoppertje cadeau!

Lijkt het jou leuk om alvast een stuk van Verstoppertje te lezen? Stuur me een berichtje en ik stuur je geheel vrijblijvend de eerste hoofdstukken van mijn boek! 

Verstoppertje in het kort: 

Het is 1988
Drie kinderen in de zomerzon, spelen verstoppertje in de duinen.
Even later lopen er maar twee kinderen het duin uit.
Met een groot geheim.

In 2018
Eén van die twee kinderen kan de last van hun geheim niet langer dragen. De ander heeft daar geen boodschap aan en wil koste wat het kost voorkomen dat er aan het licht komt wat er is gebeurd, daar op die zomerdag in de duinen.
Wat zal sterker zijn - de waarheid of toch het geheim?



Ja, ik wil de eerste hoofdstukken lezen! 
Dat kan:
  • via Facebook Nicolette Schrijft - druk op de berichtknop
  • via het contactformulier op deze blogsite (op je mobiel 'internetversie weergeven' kiezen hieronder)
  • of stuur me een mailtje op nicci.dutch@gmail.com

donderdag 31 mei 2018

Hoe de cover van Verstoppertje tot stand komt?

Van schrijfwedstrijd naar blog tot boek


Leah en Babs in Huisduinen
Ik had een beeld voor ogen: een meisje en een vrouw met lang, rood haar. Ze lopen hand in hand het duin op en kijken verwijtend achterom, recht in de ogen van de lezer. Dat is wat ik wilde voor de cover van Verstoppertje.  
George, de fotograaf, zei gelukkig meteen ‘ja’ toen ik hem vroeg deze foto te maken. Ik plaatste een oproepje op Facebook voor de modellen en nu prijken Leah en Babs, als Marjolein en Hanna (twee belangrijke personages in de thriller) op de voorkant.

Cover twins

Wist je dat er boeken zijn die een afbeelding gebruiken op de cover uit een algemene databank? Daar koop je een foto en die kun je vervolgens zo vormgeven zoals jij hem het mooist vindt. Uitgeverijen en coverontwerpers maken hier regelmatig gebruik van en dan kan het zijn dat iemand anders dezelfde foto gebruikt voor zijn boek. Wat je dan dus soms krijgt, is een cover twin van je boek. Als je googled op ‘bookalikes’ zie je er een heleboel voorbij komen.
Boeken met een 'cover twin'
Het idee van een cover twin vond ik niet zo aantrekkelijk. Ik wilde liever een uniek beeld en dus moest ik op zoek naar een fotograaf en twee modellen.

Echt helmgras

George Stoekenbroek, gepensioneerd leerkracht en fotograaf, uit Den Helder, maakt hele mooie foto’s. Hij post ze regelmatig op Facebook en fotografeert ook voor het Noord-Hollands Dagblad.
Voor deze coverfoto struint hij de omgeving af voor de perfecte locatie. We hebben namelijk een makkelijk toegankelijk duintje nodig met echt helmgras. Zo komt het dat we terechtkomen in Huisduinen.

“Hanna.. uh.. Babs!”

Het eindresultaat
Maar eerst moest ik nog op zoek naar twee modellen. De zusjes Marjolein en Hanna spelen een grote rol in het boek, dus die wilde ik op de cover hebben. Ze hebben allebei lang, rood haar en ik wilde ze hand in hand in het duin laten staan, omdat ook het duin een nogal prominente rol heeft in het verhaal.
Op mijn oproepje op Facebook kwamen veel reacties. Iedereen die heeft gereageerd: dank daarvoor! De keus viel op Leah Bijma en Babs Straalman.
En toen werd het wachten op mooi weer. De thriller speelt, zowel in het verleden als nu, in de zomer. Leah en Babs konden dus niet in hun winterjas, of met het kippenvel op de armen, op de foto. Maar de foto moest wel eind april af zijn in verband met de deadline voor de vormgeving. Gelukkig werkte het weer mee en hadden we 19 april mooi weer én we konden allemaal tegelijk in Huisduinen zijn.
Tijdens de fotoshoot zijn we zo bezig met het neerzetten van de twee karakters en wat zij moeten overbrengen op de foto, dat ik Babs per ongeluk zelfs een keer ‘Hanna’ noem. :)

Leah en Babs vonden het ook leuk om mee te werken aan de trailer van Verstoppertje. In het bijbehorende filmpje kijk je mee behind the scenes van de covershoot en het maken van de trailer.

donderdag 17 mei 2018

Durf jij hem ook al te kopen?


Van schrijfwedstrijd naar blog tot boek


Verstoppertje is al 50 keer gekocht! Hij komt pas 1 juni uit maar weet je wat er zo leuk aan is als je hem nu al bij me bestelt? Dan krijg je een gesigneerd exemplaar mét persoonlijke boodschap, de verzendkosten zijn voor mijn rekening én je hebt hem al in huis nog voordat hij in de winkel ligt!  

Durf jij?

Je kunt Verstoppertje nu al bij me bestellen!

Verstoppertje, een 120 pagina tellende paperback, 
‘ligt’ nog bij de drukker en nu al zijn er een heleboel lieve mensen die hem bij me hebben besteld. Dit heet met een spannende (ahum) term: verkoop op voorinschrijving.
Ik mag helaas geen korting geven, hieronder leg ik uit waarom. Maar wat ik wel kan doen, is zorgen dat jij mijn boek in huis hebt heel snel nadat de drukker hem bij mij aflevert.
Ik signeer je boek en schrijf er een persoonlijke boodschap in. Én je hoeft geen verzendkosten (á € 3,32) te betalen als je hem koopt vóór 1 juni.

Er is een wet

Er bestaat zoiets als de Wet op de vaste boekenprijs. Dat houdt in dat er voor je boek, in principe het eerste jaar, overal dezelfde prijs wordt gevraagd. In dit geval € 14,90.
Dat is zodat iedereen die mijn boek besluit te verkopen, evenveel kans maakt om het boek ook echt te verkopen.
 
Liever in de winkel?

Als je het fijner vindt om nog even te wachten en het boek eerst wil bekijken voordat je hem koopt, kun je straks ook terecht bij boekhandel Plukker in Schagen, bij de Blokker en de Albert Heijn in Callantsoog en bij Haakvrouw in Medemblik.
Op 3 juni kun je hem dan alsnog laten signeren want dan zit ik van 12.00 tot 14.00 uur bij de Albert Heijn in Callantsoog.
Ik ga proberen om Verstoppertje in meer boekenwinkels in de Noordkop te krijgen. Daar ben ik nog druk mee bezig, ik houd jullie op de hoogte!

Zo bestel je bij mij

Het kan op twee manieren.

Via Facebook:  
1.      Stuur me een bericht via de berichtknop op Nicolette Schrijft. Zet je meteen het verzendadres erbij?
2.      Ik stuur jou een betaalverzoekje van € 14,90
3.      Verstoppertje komt naar je toe!

Via e-mail:  
1.      Stuur een bericht naar nicci.dutch@gmail.com Zet je meteen het verzendadres erbij? 
2.      Ik stuur jou een betaalverzoekje van € 14,90 via de mail of je maakt het bedrag over t.n.v. N. Molenaar, NL82INGB0006165125, o.v.v. Verstoppertje en je eigen voornaam
3.      Verstoppertje komt naar je toe!

zaterdag 5 mei 2018

Wist je dat..? Over Verstoppertje!


Van schrijfwedstrijd naar blog tot boek


Waarom paal 15 nooit meer dezelfde onschuldige paal zal zijn op het strand… Wat hebben zwangerschapsyoga en de personages in mijn verhaal met elkaar te maken? En waarom speelt het verhaal in Schagen en in Callantsoog? Ik vertel het je allemaal in dit blog!

What’s in a name?

Natuurlijk kun je de personages in je verhaal elke naam geven die jij als schrijver maar wil. Maar toen ik net begon met schrijven (en ik nog niks online had gezet) waren er een paar mensen heel enthousiast over mijn verhalen. Het waren de vrouwen waar ik vijf jaar geleden alle zwangerschapsperikelen mee deelde op zwangerschapsyoga. Zo kwam ik op het idee om mijn hoofdpersonen hun namen te geven. Ook hun mannen en hun kinderen moesten eraan geloven.
Toen ik eenmaal lekker op dreef was hiermee, en ik steeds meer namen nodig had, dacht ik dat het wel leuk zou zijn om hier trouw aan te blijven. Iedere naam in mijn boek is daarom afkomstig (soms een klein beetje aangepast) van een van deze vijf vrouwen en hun gezinnen, die inmiddels verder zijn uitgebreid. Gelukkig maar, anders had ik niet genoeg namen gehad!

Real life

Met twee Marjoleinen in de groep, moest hun naam natuurlijk een belangrijke plek krijgen in het verhaal en Noortje en Nora zijn samen vertegenwoordigd als Nora. Omdat het er in het boek soms niet zo zachtzinnig aan toe gaat (het is ten slotte een thriller), en een van de beschreven gezinnen gaande weg wel erg op het real life gezin begon te lijken, hebben we een achternaam aangepast en de naam Reinoud, in de thriller-blog nog een van de hoofdrolspelers, veranderd in Johan. Reinoud komt nog wel ergens terug als Noud.

Schagen

De proloog, het verhaal waarmee alles begon, heb ik geschreven terwijl ik zelf op een regenachtige dag op de bank zat in mijn appartementje in Schagen. In wezen was ik dus eerst zelf de Wilma in het verhaal.
Haar appartementje heb ik wel verplaatst naar de zesde verdieping. Zo is ze nog iets meer verstopt voor de buitenwereld. Het feit dat ze zo op iedereen kan neerkijken, zaken kan overzien en overhoren, maar dat niemand bij haar naar binnen kan kijken, past goed bij haar persoonlijkheid. Eigenlijk realiseer ik me dit pas nu ik het hier opschrijf! Soms is het schrijven van een boek zo magisch, echt.

Callantsoog

Dat de hoofdpersonen in Callantsoog zijn opgegroeid is niet geheel toevallig. Het is mijn heimat en ook al heb ik de personen en gebeurtenissen in het verhaal allemaal uit de dikke duim gezogen, de setting is echt. Het is ontzettend leuk om mijn eigen vertrouwde dorpje, waar ik, anders dan mijn personages, een top jeugd heb gehad, te mogen gebruiken in mijn verhaal. 
En dan is er nog Paal 15. Vaak als ik over het strand wandel, dan keer ik om bij deze paal. Ik weet niet meer precies hoe ik er bij gekomen ben maar het is vast tijdens een van mijn wandelingetjes geweest dat ik er op kwam dat er ter hoogte van die paal iets verschrikkelijks gebeurt in de duinen…

In het filmpje van aankomende week vertelt mijn familie wat ze er van vinden dat ik een boek aan het schrijven ben!




zaterdag 28 april 2018

Mijn thriller-blog

Van schrijfwedstrijd naar blog tot boek


Denk jij er ook wel eens over om te schrijven voor een publiek? Begin een blog! Origineel? Allang niet meer. Leuk? Ja!
En vergeet niet wat Facebook voor je kan betekenen als (beginnend) auteur. Toen ik de hoofdstukken van Verstoppertje ging delen op Facebook, steeg het aantal lezers van 30 naar gemiddeld 300 lezers. 
Ik kreeg zo veel enthousiaste reacties op mijn thriller-blog dat ik besloot mijn verhaal te laten lezen door een ervaren redacteur, Eveline Broekhuizen.

Wat kan jou het schelen?

Schrijven voor jezelf is leuk, en toch is gelezen worden ook wel heel gaaf. Dus, verder schrijvend aan mijn verhaal besluit ik het blog nicoletteschrijft.blogspot.nl in het leven te roepen. Hier post ik de eerste hoofdstukken van Verstoppertje.
Soms moet je gewoon ergens beginnen en al doende leren hoe het moet en daar is een blog een prima medium voor. Groot voordeel van een blog: als het eenmaal online staat en je ziet later foutjes, of je bedenkt dat een zin mooier had gekund of er helemaal uit moet, dan pas je het toch gewoon lekker aan. Wat kan jou het schelen? Het is jouw blog. En degenen die later je verhaal lezen, lezen dan toch maar mooi een betere versie.

Leg hem weg

Tijdens het schrijven aan mijn thriller-blog, maar ook tijdens het schrijven aan mijn boek, ontdek ik dat een belangrijk onderdeel van schrijven is, dat je af en toe níet schrijft. Juist als je je werk even helemaal loslaat, zie je daarna weer dingen die je niet meer zag toen je met je hoofd compleet in je verhaal zat. En dan is er ook weer ruimte voor nieuwe creativiteit. Dus, leg je verhaal af en toe weg. Hoe langer, hoe beter eigenlijk, hoe raar dat misschien ook mag klinken.

Tijdens een van de coachingssessies met Eveline

De spanningsboog

Elke vrijdag post ik een nieuw hoofdstuk van Verstoppertje op mijn blog en op Facebook. De eerste fans geven aan het verhaal echt te volgen en soms niet te kunnen wachten op het volgende hoofdstuk. Door hun enthousiasme besluit ik te onderzoeken of ik van Verstoppertje misschien een boek kan maken.
Ik neem contact op met een ervaren redacteur, Eveline Broekhuizen, die vijf minuten bij me vandaan blijkt te wonen, en laat het aan haar lezen. Zij heeft meteen een tip: voor een blog zijn die korte spanningsbogen prima, voor een boek moeten ze langer. Mijn eerste opdracht luidt dus: bijschrijven.
En zo ontstaan versie 1, 2 en 3 van mijn ‘boek’.
De hoofdstukken op mijn blog zijn inmiddels in volgorde, en hier en daar ook inhoudelijk, aangepast. Maar wat er gebeurt in deze hoofdstukken, vormt nog steeds de basis van het boek.

Dinsdag vertellen een paar van mijn eerste fans in een promotiefilmpje wat ze zo leuk vinden aan het verhaal Verstoppertje en waarom zij het boek gaan lezen!